Hoi allemaal,
Ik heb weer een geweldig weekend gehad. Ditmaal voerde de reis naar Udaipur, volgens velen de meest romantische stad van India. Vrijdagavond ging ik daar met een klein groepje van vier mensen naartoe, wederom per sleeper-bus. Zaterdagochtend om zeven uur kwamen we aan. Udaipur is bekend om zijn paleizen, gelegen in een meer, Lake Pichola. De grootste, Lake Palace, is sinds de jaren zestig een hotel, een van de sjiekste ter wereld. Voor de James Bond liefhebbers: de paleizen van Udaipur komen voor in de film Octopussy! Dat zal elke toerist weten ook, want vrijwel elk hotel draait deze film avond aan avond.
De paleizen in het meer geven de stad een sprookjesachtig uiterlijk. Als er tenminste water in het meer zit natuurlijk. En vanwege de hevige droogtes van de afgelopen jaren was het meer vorig jaar geheel opgedroogd. Maar wij hadden geluk: vier dagen voordat wij kwamen was het flink begonnen te regenen, zodat er een laagje water in het grootste deel van het meer stond. Toch konden wij vanaf ons hotel zo over de bodem van het meer naarde overkant lopen.
Udaipur is een kleine stad, slechts zo n driehonderdduizend inwoners, en het viel ons gelijk op hoeveel schoner de lucht hier was vergeleken met het smerige Jaipur. Rustiger ook, en we konden allevier wel uren blijven zitten kijken vanaf het terras van ons hotel naar het verstilde meer. Maar dat was natuurlijk zonde, want er was hier weer veel te bekijken. De zaterdag hebben we besteed aan het bekijken van het City Palace complex, het grootste paleis van Rajasthan, dat uitkijkt over het meer. Het paleis was dan ook echt eindeloos groot en prachtig, eigenlijk te groot om te bevatten. Daarnaast hebben we nog een Haveli bekeken. Verder hebben we veel rondgelopen door de oude binnenstad, met veel kleine straatjes en leuke winkeltjes.
Natuurlijk kan je hier als westerling niet rustig ongemerkt rondlopen. In de winkelstraten word je constant nageroepen door winkeliers en rikshaw drivers, en in de woonstraten word je aangeroepen en achterna gerend door kinderen. Toch was het hier minder erg dan in Jaipur en elders vonden wij, minder agressief. Of ik raak er gewoon aan gewend, dat kan natuurlijk ook... Bij een kleermaker heb ik twee broeken laten maken, precies op maat, die ik de volgende dag kon komen ophalen. Fantastisch, dat kost hier dus echt geen drol.
Je merkt hier trouwens ook goed wat overbevolking met een land doet. Arbeid is hier zo goedkoop, terwijl veel fabrieksproducten hier nauwelijks goedkoper zijn dan in Europa. De economie van dit land groeit razendsnel, maar die winst wordt teniergedaan door een even snel groeiende bevolking, zodat het percentage armen niet vermindert. Ik las laatst dat volgens een Brits onderzoeksbureau India binnen enkele decennia tot de grootste economieen ter wereld zal behoren. Toch zal als de bevolking zo hard blijft groeien het GDP per capita nog steeds bedroevend laag blijven. De kloof tussen arm en rijk zal alleen maar groeien.
Op een gegeven moment stond ik in een steegje een fles water te kopen, en toen ik me omdraaide liep er opeens een olifant rakelings langs, haha! s Avonds zijn we naar een voorstelling van traditionele Rajasthaanse dans geweest, erg tof.
Zondag hebben we per taxi een tour gemaakt. Eerst gingen we naar Kumbhalgarh, zo n 90 km van Udaipur vandaan, over kronkelweggetjes door het platteland met flinke heuvels. Daar ligt op een berg op 1100 meter hoogte een enorm fort. De muren van dit fort zijn zo dik dat er acht paarden naast elkaar op konden lopen, en 36 kilometer lang, alleen de Chinese muur is langer. Binnen de muren liggen tientallen tempels, paleizen en tuinen. Daarbovenuit torent het kasteel. Toen wij daar aankwamen lag was het kasteel half in de mist gehuld, prachtig. Hoewel het dus bewolkt en af en toe mistig was, was het uitzicht fantastisch. We vonden het ook heerlijk om even uit de stad weg te zijn en volledig de ruimte om je heen te voelen.
Daarna gingen we naar Ranakpur, waar een complex van Jainistische (zeg je dat zo?!) tempels te vinden was. De belangrijkste en grootste tempel dateert uit de 15e eeuw en is geheel van marmer. Elk stukje marmer is bewerkt met motieven en beelden. Het gebouw kent 1444 pilaren, elk bewerkt met een ander motief. In tempels heerst trouwens helemaal niet de eerbiedige stikte die wij in kerken kennen. Het is vaak vol met mensen die heftig met elkaar praten, muziek en geklingel van bellen.
's Avonds moesten we helaas pindakaas alweer terug naar huis, ik had hier best nog een paar daagjes langer willen blijven rondhangen! Maandag zat ik weer niet al te uitgeslapen op mn werk. Gelukkig kon ik een halfuurtje eerder naar huis, vanwege een stroomstoring.
Vorige week had ik een korte werkweek. Een familielid van mijn baas was overleden, en het schijnt gewoonte te zijn om je winkel of kantoor dan voor enkele dagen te sluiten. Donderdag en vrijdag had ik dus onverwachts vrij. Ook deze en volgende week snoep ik er weer een dagje vanaf, omdat ik een lang weekend naar Jaisalmer gaan. Dat is een stad midden in de woestijn. Waarschijnlijk gaan we daar een camel safari maken!
Doeg! Meinke
ps. Ik heb nieuwe foto s van Udaipur en het fort! Bedenk wel datr het in het echt 10 keer mooier was.
Ik heb weer een geweldig weekend gehad. Ditmaal voerde de reis naar Udaipur, volgens velen de meest romantische stad van India. Vrijdagavond ging ik daar met een klein groepje van vier mensen naartoe, wederom per sleeper-bus. Zaterdagochtend om zeven uur kwamen we aan. Udaipur is bekend om zijn paleizen, gelegen in een meer, Lake Pichola. De grootste, Lake Palace, is sinds de jaren zestig een hotel, een van de sjiekste ter wereld. Voor de James Bond liefhebbers: de paleizen van Udaipur komen voor in de film Octopussy! Dat zal elke toerist weten ook, want vrijwel elk hotel draait deze film avond aan avond.
De paleizen in het meer geven de stad een sprookjesachtig uiterlijk. Als er tenminste water in het meer zit natuurlijk. En vanwege de hevige droogtes van de afgelopen jaren was het meer vorig jaar geheel opgedroogd. Maar wij hadden geluk: vier dagen voordat wij kwamen was het flink begonnen te regenen, zodat er een laagje water in het grootste deel van het meer stond. Toch konden wij vanaf ons hotel zo over de bodem van het meer naarde overkant lopen.
Udaipur is een kleine stad, slechts zo n driehonderdduizend inwoners, en het viel ons gelijk op hoeveel schoner de lucht hier was vergeleken met het smerige Jaipur. Rustiger ook, en we konden allevier wel uren blijven zitten kijken vanaf het terras van ons hotel naar het verstilde meer. Maar dat was natuurlijk zonde, want er was hier weer veel te bekijken. De zaterdag hebben we besteed aan het bekijken van het City Palace complex, het grootste paleis van Rajasthan, dat uitkijkt over het meer. Het paleis was dan ook echt eindeloos groot en prachtig, eigenlijk te groot om te bevatten. Daarnaast hebben we nog een Haveli bekeken. Verder hebben we veel rondgelopen door de oude binnenstad, met veel kleine straatjes en leuke winkeltjes.
Natuurlijk kan je hier als westerling niet rustig ongemerkt rondlopen. In de winkelstraten word je constant nageroepen door winkeliers en rikshaw drivers, en in de woonstraten word je aangeroepen en achterna gerend door kinderen. Toch was het hier minder erg dan in Jaipur en elders vonden wij, minder agressief. Of ik raak er gewoon aan gewend, dat kan natuurlijk ook... Bij een kleermaker heb ik twee broeken laten maken, precies op maat, die ik de volgende dag kon komen ophalen. Fantastisch, dat kost hier dus echt geen drol.
Je merkt hier trouwens ook goed wat overbevolking met een land doet. Arbeid is hier zo goedkoop, terwijl veel fabrieksproducten hier nauwelijks goedkoper zijn dan in Europa. De economie van dit land groeit razendsnel, maar die winst wordt teniergedaan door een even snel groeiende bevolking, zodat het percentage armen niet vermindert. Ik las laatst dat volgens een Brits onderzoeksbureau India binnen enkele decennia tot de grootste economieen ter wereld zal behoren. Toch zal als de bevolking zo hard blijft groeien het GDP per capita nog steeds bedroevend laag blijven. De kloof tussen arm en rijk zal alleen maar groeien.
Op een gegeven moment stond ik in een steegje een fles water te kopen, en toen ik me omdraaide liep er opeens een olifant rakelings langs, haha! s Avonds zijn we naar een voorstelling van traditionele Rajasthaanse dans geweest, erg tof.
Zondag hebben we per taxi een tour gemaakt. Eerst gingen we naar Kumbhalgarh, zo n 90 km van Udaipur vandaan, over kronkelweggetjes door het platteland met flinke heuvels. Daar ligt op een berg op 1100 meter hoogte een enorm fort. De muren van dit fort zijn zo dik dat er acht paarden naast elkaar op konden lopen, en 36 kilometer lang, alleen de Chinese muur is langer. Binnen de muren liggen tientallen tempels, paleizen en tuinen. Daarbovenuit torent het kasteel. Toen wij daar aankwamen lag was het kasteel half in de mist gehuld, prachtig. Hoewel het dus bewolkt en af en toe mistig was, was het uitzicht fantastisch. We vonden het ook heerlijk om even uit de stad weg te zijn en volledig de ruimte om je heen te voelen.
Daarna gingen we naar Ranakpur, waar een complex van Jainistische (zeg je dat zo?!) tempels te vinden was. De belangrijkste en grootste tempel dateert uit de 15e eeuw en is geheel van marmer. Elk stukje marmer is bewerkt met motieven en beelden. Het gebouw kent 1444 pilaren, elk bewerkt met een ander motief. In tempels heerst trouwens helemaal niet de eerbiedige stikte die wij in kerken kennen. Het is vaak vol met mensen die heftig met elkaar praten, muziek en geklingel van bellen.
's Avonds moesten we helaas pindakaas alweer terug naar huis, ik had hier best nog een paar daagjes langer willen blijven rondhangen! Maandag zat ik weer niet al te uitgeslapen op mn werk. Gelukkig kon ik een halfuurtje eerder naar huis, vanwege een stroomstoring.
Vorige week had ik een korte werkweek. Een familielid van mijn baas was overleden, en het schijnt gewoonte te zijn om je winkel of kantoor dan voor enkele dagen te sluiten. Donderdag en vrijdag had ik dus onverwachts vrij. Ook deze en volgende week snoep ik er weer een dagje vanaf, omdat ik een lang weekend naar Jaisalmer gaan. Dat is een stad midden in de woestijn. Waarschijnlijk gaan we daar een camel safari maken!
Doeg! Meinke
ps. Ik heb nieuwe foto s van Udaipur en het fort! Bedenk wel datr het in het echt 10 keer mooier was.
Posts
No comments:
Post a Comment